“Ik doe het morgen wel.” Hoe vaak heb je dat al tegen jezelf gezegd? Je hebt nu geen zin, er zijn leukere dingen om te doen, er wachten toch echt nog wat mails die om antwoord roepen, de nieuwe Tarantino draait nu, maar hoe lang nog? Kortom, genoeg redenen om vandaag niet te doen wat je wilde doen en het even uit te stellen tot morgen. Het probleem met morgen is echter: hij komt niet.

Er is geen dag als morgen wanneer de taken van vandaag minder lastig, saai of vervelend zijn. Morgen is geen magische plaats waar alles wat je wilt en/of moet doen opeens makkelijk gaat. Er is geen morgen waar het werk waar je vandaan niet eens aan kunt beginnen opeens gedaan is. Helaas.

morgenToch gebruiken we morgen allemaal als de plek waar het leven mooi is. Waar het huishouden leuk wordt. Waar rekeningen betalen vanzelf gaat. Waar afvallen geen enkele moeite kost omdat we morgen als vanzelf in de sportschool aankomen en zonder enige inspanning de cardio-oefeningen volbrengen. Morgen lopen we hard alsof we het elke dag moeiteloos doen terwijl de waarheid is dat we al drie weken geen hardloopschoenen ondergebonden hebben…

Morgen wordt een topdag…

Wat zou er vannacht toch gebeuren dat morgen zo’n topdag wordt? Het moet wel bijzonder zijn want morgen is ook ons uitstelgedrag als sneeuw voor de zon verdwenen. En morgen heeft nog meer bijzonderheden. Morgen werken we ook alle achterstanden weg die we de afgelopen dagen opliepen door ons uitstelgedrag. Morgen werkt de turbo en hebben we in no-time ons takenlijstje afgewerkt.

Ik moet je teleurstellen: zo’n morgen zal er nooit zijn. En ook die turbo werkt morgen niet.

Je kunt uiteraard wachten tot de dag dat je met de rug tegen de muur staat en je pijlsnel probeert te doen waar je vele gisterens al aan had moeten beginnen. Als je geluk hebt, maak je er net op tijd nog iets goeds van. Als je minder geluk hebt, staat die dag een deurwaarder op de stoep omdat je je rekeningen niet betaalde… Of vertelt je huisarts dat je overgewicht en te weinig beweging tot diabetes hebben geleid…

Is het waar?

Uitstellers denken meestal klein als het gaat om de negatieve gevolgen van hun uitstelgedrag. “Als ik de rekeningen morgen betaal, is er nog niets aan de hand.” “Als ik morgen begin, dan haal ik die wedstrijd in maart nog wel. Misschien een iets slechtere tijd, maar ik loop hem wel.” Die kleine nadelen waar we aan denken als we uitstellen, hebben opgeteld de extreme gevolgen die we niet willen en waar we ons nauwelijks bewust van zijn. Het kan onze gezondheid, onze welvaart en onze relaties keihard raken. De vraag is dus of het waar is. 

Is het waar dat we alleen morgen de wil, het verlangen, de energie en de kracht hebben om de veranderingen door te maken die we vandaag kunnen doen?

freebeer

Het antwoord is, en dat zal je niet verbazen, nee. Het is niet zo dat we eerst het juiste gevoel moeten hebben om in actie te komen. En het is ook niet zo dat alles wat goed voor ons is ook meteen vanaf het eerste moment perfect en lekker voelt als we ermee bezig zijn of aan willen beginnen. Het is de actie die leidt tot resultaat, tot een gevoel van blijdschap en trots. Niet de emotie, maar de actie zet ons in beweging. En dan volgt de emotie. De blijdschap van het presteren. De trots op wat we bereikt hebben. Of de geruststelling dat de deurwaarder niet langs zal komen.

Dus wat let je om te gaan beginnen… Gratis bier is morgen nog nooit geschonken. 

Leuk als je reageert