De meeste schrijvers stellen wel eens uit. Dat hoort erbij. Maar het is goed je te realiseren dat jouw uitstelgedrag je ook iets kost. En dan bedoel ik niet alleen verloren tijd. Op het gebied van financiën, gezondheid en geluk kunnen de kosten van uitstelgedrag oplopen. 

Uitstelonderzoeker Piers Steel vroeg vierduizend mensen welke vorm van uitstelgedrag ze het meest problematisch vonden. Wat bleek: vooral op het gebied van gezondheid, werk en school ondervinden mensen de grootste problemen. Negen op de tien mensen krijgt problemen door uitstelgedrag op een of meer van deze terreinen.

Uitstelgedrag geeft problemen op meerdere terreinen

Wie last heeft van uitstelgedrag op het gebied van werk, heeft dat relatief ook vaak op het gebied van financiën en onderwijs. Steels noemt dat het succescluster en dit is het gebied waarop de kosten van uitstelgedrag ook het hoogste zijn.

Het tweede cluster is zelfontplooiing. Het gaat dan om uitstellen op het gebied van gezondheid, vrije tijd en spiritualiteit. Denk aan het bezoek aan de sportschool wat je gisteren zou doen. Of de wandeling langs het strand die nog op het lijstje staat.

Tot slot er het cluster intimiteit. Dat raakt relaties, vrienden, familie en ouderschap. Het gaat dan bijvoorbeeld om het steeds uitstellen van het telefoontje met je moeder of om de belofte naar het pretpark te gaan aan je kinderen. Maar ook het uitstellen van ‘verkering’ of het uitnodigen van je leuke collega voor een date, zijn veelvoorkomende vormen van uitstelgedrag.

De mate waarin je uitstelgedrag vertoont in het cluster succes, zelfontplooiing of intimiteit heeft direct invloed op de prijs die je ervoor betaalt in de vorm van respectievelijk welvaart, gezondheid en geluk. En altijd geldt: hoe meer je het doet, des te groter de kosten. Overigens weten uitstellers dat over het algemeen heel goed van zichzelf. Nog geen dertig procent van de mensen met problematisch uitstelgedrag noemt zichzelf succesvol.

Minder welvaart

Bij een Amerikaans onderzoek bleek weer eens hoeveel geld uitstellers laten liggen door hun gedrag. MBA-studenten, toch niet de domste, deden aan een spel mee. De winnaars konden na afloop kiezen. Of direct een cheque van driehonderd dollar meekrijgen, of twee weken wachten en een nog hoger bedrag krijgen. Tweederde van de winnaars wilde meteen het geld en vroegen de cheque. Maar wat bleek: ze verzilverden hun cheque gemiddeld pas vier weken later. Als ze gekozen hadden voor twee weken wachten (in plaat van vier weken uitstellen) waren ze rijker geweest.

Gezondheidrisico’s

Uitstellers lopen ook een groter gezondheidsrisico omdat ze een bezoek aan de huisarts of specialist uitstellen waardoor de gezondheidrisico’s toenemen.
Flossen als vorm van uitstelgedrag

Neem iets simpels als flossen of tandenstoken. Ik geef toe, ik doe het niet dagelijks. Ik vind het een rotklus en als ik op punt sta naar bed te gaan kan dat flossen morgen ook nog wel. Eerst slapen. Gevolg: elke zes maanden krijg ik weer op mijn kop van mijn mondhygiënist die me over allerlei doodenge tandvleesproblemen vertelt waar ik zeker last van ga krijgen.

Minder geluk door uitstellen

Een laatste kostenpost is de hoeveelheid geluk. Notoire uitstellers zijn niet alleen minder succesvol in hun carrière en minder gezond, ze zijn waarschijnlijk ook minder gelukkig.

[Tweet “Notoire uitstellers zijn niet alleen minder succesvol in hun carrière en minder gezond, ze zijn waarschijnlijk ook minder gelukkig.”]

Dat heeft vooral te maken met de hoeveelheid stress die het uitstellen geeft. Uitstellers leiden vooral onder schuldgevoelens. Het gekke is, als je dingen steeds voor je uitschuift en ze dan eindelijk doet ben je opgelucht. Eigenlijk viel het allemaal best mee. Hierbij geldt de Wet van Emmet:

[easy-tweet tweet=”‘Het opzien tegen een taak kost je meer tijd en energie dan het doen van de taak zelf.'” user=”ijsbeer”]

 

Leuk als je reageert